Kształtowanie właściwości powierzchni materiałów konstrukcyjnych to szereg procesów, które poprzez obróbkę i modyfikację struktury doprowadzić mają do osiągnięcia wymaganych parametrów mechanicznych, fizycznych lub chemicznych, pozwalających uzyskać podwyższone własności adhezyjne lub eksploatacyjne obrabianych elementów w tym tribologiczne, zmęczeniowe i antykorozyjne. Biorąc pod uwagę szeroki zakres zastosowań obróbki laserowej, poniżej opisane zostanie jedynie kilka przykładów.

Osiągnięcie dużych sił adhezyjnych ma fundamentalne znaczenie dla jakości i technologicznej poprawności procesów nakładania powłok ochronnych i dekoracyjnych oraz łączenia, np. klejenia różnego rodzaju elementów i materiałów.

Laserowe przygotowanie powierzchni daje możliwość połączenia dwóch zabiegów w jednym procesie obróbczym. Zabiegiem podstawowym będzie w tym przypadku oczyszczenie podłoża a następnie poprawa właściwości fizykochemicznych (w tym adhezji) poprzez aktywację czy też rozwinięcie powierzchni. Wysoką efektywność fizykochemiczną uzyskuje się dzięki nadaniu powierzchni określonej struktury geometrycznej, warto jednak nadmienić, że nie ma prostego przełożenia pomiędzy chropowatością a pożądanym efektem aktywacji.

Obróbka laserowa, także i w tym przypadku, zastąpi z powodzeniem metody ścierne, strumieniowo- ścierne czy trawienia chemicznego. Dla przykładu, w przypadku aluminium możliwe jest uzyskanie efektów zbliżonych do alodynowania. Odpowiednio dobrane parametry obróbki gwarantują mocne i przewidywalne łączenia bez defektów powierzchni, naprężeń, mikropęknięć czy zmian chemicznych, które mogą osłabiać wiązania.